Gisteren na schooltijd kreeg ik een berichtje van Frank dat ik naar de E.K. mag volgende week. Omdat er nog officieel een persbericht moest komen, moest ik het nog even voor mezelf houden. Ik wist toen nog niet wie er was uitgevallen. Dat hoorde ik later in de trainingshal. Petra heeft zich woensdag in Gent heel erg geblesseerd. Door een val van brug liep ze een grote scheurwond op op de bovenkant van haar knie. Toen ik dat hoorde vond ik het heel rot voor haar. Ze zal er heel veel pijn aan hebben, maar het ergste voor haar is natuurlijk dat ze de E.K. mist. Ik wens haar ontzettend veel sterkte en ik hoop dat ze er snel weer bij zal zijn. Voor mezelf  vind ik het natuurlijk super. Ik ben heel blij dat ik nu mee mag doen. Ik heb deze week hard getraind, want als je reserve bent moet je ook scherp blijven. Want je weet maar nooit. Dat hebben we allemaal aan Hanneke gezien verleden jaar. Die was ook reserve voor de W.K. Uiteindelijk mocht ze er toch aan meedoen. Voor mezelf geeft dit nu wel even een dubbel gevoel: ik vind het sneu voor Petra, maar ben heel blij voor mezelf. Ja, topsport valt niet altijd mee, maar soms wel.....

Veel liefs, Stephanie xxx